Kleine kinderen zijn nog zo ontwapenend. En weet je waarom? Omdat ze geen blad voor hun mond nemen. Ze denken niet na over wat ze zeggen. Ze zijn er gelukkig nog niet mee bezig wat een ander van ze vindt. En ze zijn nog niet gehinderd door wat ‘hoort en niet hoort’. Kleine kinderen zitten lekker in hun gevoel. Ze huilen als ze ergens verdrietig over zijn, kruipen weg uit angst en schreeuwen of stampvoeten als ze boos zijn. En uiteraard, lachen en springen ze als ze blij of enthousiast zijn. Ze staan nog zo heerlijk ongeremd in het leven. Kinderen leren om zich aan te passen en om niet meer eerlijk te zeggen wat ze voelen, zien of hebben gehoord. En zo komt er een externe dwang om stil te staan en na te denken over wat ze wel en niet moeten doen. De ene keer moeten ze eerlijk zijn en de andere keer moeten ze wat ze voelen of weten voor zich houden. Niet eenvoudig voor een kind. Dit voedt zijn onzekerheid en legt de bodem voor onechtheid en hiermee het kwijt raken van wie hij in wezen is.

De ontwikkeling van dit aangepaste gedrag zet zich voort en in verschillende situaties worden bijpassende rollen gespeeld. Een vermoeiende bezigheid die zeker op de lange termijn slopend is voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid. Emoties worden weggestopt, gevoel wordt genegeerd, en de ratio voert meer en meer de boventoon. Het aparte is dat je denkt dat dit goed voor je is, want de meeste mensen om je heen leven op dezelfde manier. En als je dan op een bepaald moment vastloopt, dan kun je het niet begrijpen en zoek je naar oorzaken in gebeurtenissen die onlangs hebben plaatsgevonden. Dit terwijl de diepere oorzaak er in zit dat je je eigen wezen, dat voelt, ziet en weet wat echt is, hebt verstopt achter vele maskers en rollen. Van wie moet je dan eigenlijk houden? Wie ben je? Wat ben je dan waard? Vragen die je niet kunt beantwoorden en waardoor je geen basis meer voelt in jezelf. Dan is het hoogste tijd voor een drastische omslag in jou. Dan is het tijd dat je je schoon maakt van alle opgekropte frustraties, emoties in en leugens naar jezelf. Tijd dat je uit je hoofd gaat, uit je ratio en je gevoel weer de ruimte geeft.

Is dat dan niet eng? Om na al die tijd te gaan voelen? Het zal zeker onwennig zijn en daarom spannend. Je zult sensaties in je lichaam voelen die je in het begin niet fijn vindt en ook niet kunt plaatsen. Maar gevaarlijk is het niet. Sterker nog, je voelt alleen wat al in jou verstopt zit, je wist het alleen niet. En als je alle oude emoties die in je verstopt zaten de ruimte hebt gegeven, hebt gevoeld, dan voel je ruimte in jezelf en voel je weer wie je zelf bent. En dat is spannend op een leuke manier. Je ontdekt nieuwe dingen, het leven wordt leuk en je kunt zijn wie je echt bent.

Wil je minder denken en meer voelen? Lees dan hier verder >>