Het willen verklaren of analyseren van wat je voelt is dé manier om je gevoel af te remmen of zelfs volledig uit te zetten. Als je wordt overvallen door verdriet en je vraagt je af waarom je dit voelt, heb je de beweging van de energie die zojuist met alle geweld op gang kwam alweer gestopt. Verdriet is net als alle andere emoties een energie die vrijkomt. Je voelt de emotie zolang de energie in jouw lichaam in beweging is. Als de beweging stopt of de energie je lichaam heeft verlaten voel je de emotie niet meer. Als het stopt, onderdruk je de emotie en is de emotie nog onverwerkt. Als de emotie je lichaam heeft verlaten, ben je de emotie kwijt en dus verwerkt.

De denkers onder ons houden ervan om alles te snappen. Door te begrijpen wat er gebeurt, lijkt het alsof je je emoties onder controle hebt. Deze controle is tijdelijk en ontneemt juist het begrip waar de denkers zo’n behoefte aan hebben. Voor de voelers onder ons is het duidelijk waar een emotie door ontstaat. Het oorzaak-gevolg effect maakt dat verklaren en analyseren van gevoelens en emoties overbodig is.

Ik beschouw mezelf als een voeler. Onlangs werden Maurice en ik geïnterviewd in een live radio uitzending. Ik voelde zenuwen in mijn lijf, mijn hele lichaam was aan het trillen. Voor een buitenstaander was het niet te zien, maar ik voelde het overduidelijk. Het was spanning voor het onbekende op dat moment. Hoe het interview zou verlopen. Ik hoefde hier niet over na te denken, dit was duidelijk. Omdat ik mijn gevoel toestond kon de emotionele spanning ter plekke in mijn lichaam blijven bewegen en duurde het trillen voort totdat alle spanning eruit was. Daarna was ik weer schoon en voelde ik me prima en opgelucht.

Juist de mensen die hun emoties onderdrukken raken zo vol met onverwerkte emoties dat alle emoties door elkaar raken. Iemand die niks meer voelt omdat hij zich daarvoor afsluit, zal zijn lichaam niet van binnen voelen trillen ingeval van spanning. De spanning ontstaat wel, maar zal zich vastzetten op een plek in zijn lichaam, bijvoorbeeld in zijn rug, schouders, nek, of borst. En als je lichaam met emoties zo vol raakt dat er niks meer inpast, of de energie ontbreekt om alles onder bedwang te houden, piept er plotseling een emotie uit die niet te koppelen valt aan wat op dat moment gebeurt.

Ieder persoon die emoties lang onderdrukt, raakt oververmoeid. De een raakt door de oververmoeidheid snel geïrriteerd, de ander barst om het minst of geringste in tranen uit en een derde raakt in paniek. Het is maar net wat door het ‘lek’ als eerste naar buiten komt.

Waarom je iets voelt is irrelevant. Wat wel relevant is, is dat je iets voelt. En wat je voelt, wil gevoeld worden. Anders was het sowieso niet te voorschijn gekomen. Doe je zelf een groot plezier, en stel je zelf niet meer de vraag waarom je iets voelt. Maar voel het zonder er iets van te vinden. Voel het, totdat er niks meer van over is. En als je de emotie kwijt bent, en nog steeds de behoefte voelt om het te begrijpen, doe dan je ogen dicht en voel het even na. Wellicht krijg je dan een inzicht waar je iets mee kunt. Zo niet? Leef verder en geniet er van dat je jezelf voor dat stukje bevrijd hebt. Ga daar mee door totdat je jezelf emotioneel schoongemaakt hebt.

Wanneer jij schoon bent van onverwerkte emoties, heb je geen behoefte meer om je emoties de verklaren of te analyseren. Weet je waarom? Omdat je dan direct kunt voelen waar de emotie door teweeg is gebracht. Dan kun je er van op aan dat je je zo voelt, omdat dit het gevoel is wat op dat moment bij je past. Net als mijn trillen tijdens het radio interview. En dat geeft niks. Dat is juist mooi, dat maakt dat je leeft en alles intens beleeft. Geniet van het voelen, want voelen is waardevol.

Wil je deze weg bewandelen, maar kun je nog wat hulp gebruiken? Lees dan hier verder>>