Laatst waren Maurice en ik naar de sauna. Een ochtend heerlijk ontspannen, zwemmen, zonnen en samen lachen. Samen lachen kunnen we goed en dat is nog wel het meest ontspannend van alles.

Nu is het met Maurice ook gemakkelijk om te lachen. Hij weet overal de humor van in te zien en met zijn talrijke woordgrapjes en geweldige gezicht tovert hij om de haverklap een lach op mijn gezicht. Andersom weet ik hem ook vaak te verrassen en geniet hij van mijn humor. En zo hebben we het heerlijk samen.

Het fijne hiervan is dat, als we elkaar even niet begrijpen, dit nooit lang duurt. En het altijd de humor is die de bevroren sfeer ontdooit. Als ik wat te scherp ben geweest in mijn woorden, zie ik dat al snel in. Maurice bevriest hierdoor en dat voelt naar. Voor mij omdat ik het echt heel rot vind als ik hem niet meer kan voelen, maar ik vind het ook heel naar voor hem. Hij heeft dan het gevoel dat hij iets verkeerds heeft gedaan, wat uiteraard niet zo is, want op een ander moment zou er niks aan de hand zijn geweest. Het kwam door hoe ik mij op dat moment voelde. Dit gevoel van uit contact is niet wat ik wil, zo wil ik niet zijn samen.  Eerst voel ik me dan rot, dan realiseer ik me hoe klein het dingetje is waar ik me druk over maakte en dan zie ik in hoe bizar dit is. Ik lach om mijn eigen onzinnigheid. Met die lach verzacht ik. En door die verzachting weet ik Maurice weer te bereiken.

We waren dus laatst in de sauna en we arriveerden al vroeg. Het was het nog lekker rustig. Maar uiteraard werd het met het uur drukker. Ook al hadden we meer dan genoeg aan elkaar, de mensen om ons heen konden ons niet meer ontgaan. En waar we niet om heen konden was hoe weinig er gelachen werd. Ook al waren mensen klaarblijkelijk samen naar de sauna gekomen, de meesten vertoefden in hun eigen wereldje of gedachten. Behalve dan twee jonge meiden die de grootste lol hadden onder twee koude buitendouches. Wij genoten van hun aanstekelijke gelach.

Nu ik met Maurice samen ben realiseer ik me te meer dat ik de humor, totdat ik mijn leven met hem deelde, zo gemist heb. Het leven is zo veel problematischer als je het leven altijd maar serieus neemt. Je ziet ook dat mensen die hun humor zijn verloren eerder beledigd zijn of boos worden, om bijna niets. En vooral dat ze in hun boosheid en agressie blijven hangen. De verontwaardiging en de agressie neemt hun leven dan over en zo wordt er weinig goeds verspreid. Het is de humor en de zelfspot die jezelf doet verzachten en waardoor je weer kunt uitreiken naar de ander. Zonder zelfspot, neem je jezelf te serieus en blijf je in het halen van je gelijk hangen. Humor kan de-escalerend werken. Een middel dat veel meer mag worden ingezet. Wat ons betreft moet de agressie worden teruggedrongen, binnen en buitenshuis. Kan de humor ons redden?